برخواهند داشت و در اين سفر كشته خواهد شد ، باز هم به سوى كوفيان حركت كرد ، گفته است : اما اين كه امام حسين عليه السلام نسبت به بىوفايى كوفيان آگاه بوده است ، ما يقين نداريم ؛ زيرا هيچ دليل عقلى و نقلىاى برايش در دست نيست . « 1 » برخى نويسندگان معاصر ، از جمله شيخ نعمت الله نجف آبادى ، صاحب كتاب « شهيد جاويد » نيز اين نظريه را پذيرفته‌اند . منشأ اين نظريه آن جاست كه تصور مىكنند مفهوم قيام با آگاهى به اين كه پايان آن كشته شدن است ، خويشتن را به هلاكت افكندن است . يا اين كه آگاهى به كشته شدن ، به معناى آگاهى به عدم تحقق هدف‌هاى قيام است و در چنين شرايطى ، قيام بيهوده و خودكشى است ؛ و همين امر پيروان اين نظريه را واداشته تا بگويند كه امام از سرنوشت خويش آگاه نبود . بسيارى از دانشمندان اين نظريه را رد كرده از جنبه‌هاى اعتقادى و تاريخى ، مورد مناقشه قرار داده‌اند . سيّد بن طاووس قدس سره گويد : بر ما روشن است كه امام حسين عليه السلام از سرانجام كار خويش آگاه بود و وظيفه‌اش همان چيزى بود كه انجام داد . « 2 » وى همچنين در رد نظريه ياد شده مىگويد : شايد برخىاز كسانىكه به حقيقت شرف سعادت شهادت آگاهى ندارند بگويند كه اين كار عبادت خداوند محسوب نمىگردد . ولى آيا اينان قرآن كريم را نخوانده‌اند كه گروهى با كشتن يكديگر خداى را عبادت كرده‌اند : « فَتُوبُوا إِلى بارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بارِئِكُمْ » « 3 » پس به درگاه آفرينندهء خود توبه كنيد ؛ [ خطاكاران ] خودتان را به قتل رسانيد ، كه [ اين كار ] نزد آفريدگارتان براى شما بهتر است .

--> ( 1 ) - المسائل العكبريه ، ص 69 - 71 مسأله بيستم . اين در حالى است كه شيخ مفيد ( ره ) در كتاب « اوائل المقالات » ، زير عنوان « گفتار دربارهء علم ائمه عليهم السلام به امور قلبى و كاينات و قائل شدن به اين كه آنان علم غيبت دارند و علم غيب از صفات آنهاست » مىگويد : من بر اين باورم كه امامان از اهل بيت پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم از قلب برخى مردم آگاه بودند و پيش از روى دادن امور ، آنها را مىدانستند ( مصنفات الشيخ المفيد ، ج 4 ، ص 67 ) . ( 2 ) - اللهوف ، ص 11 . ( 3 ) - بقره ( 2 ) ، آيه 54 .